Choć zawarta na tym albumie muzyka nie jest zbyt łatwa w odbiorze, to na pewno stanowi jeden z lepszych hiszpańsko języcznych filmowych ścieżek dźwiękowych jakie kiedykolwiek powstały. I nie umniejszy tego fakt, że została nagrodzona Oscarem:)
Oczywistym jest, że płyta ta, do bólu przesiąknięta hiszpańskim klimatem, spodoba się tym, którzy widzieli film. Wydaje mi się jednak, że zachęci też swą urodą do obejrzenia filmu także tych, którzy jeszcze nie mieli okazji zetknąć się z obrazem Tony Gatlifa.
I choć można zachęcać pisząc o udziale Tomatito, czy La Caity , w powstaniu tej muzyki, to tak na prawdę najjaśniej świeci tu Remedios Silva Pisa w utworze "Naci en Alamo". Utwór ten pojawia się w dwóch wersjach, będąc na zakończenie poprzedzonym postrockowo industrialnym wybrykiem dodającym dramaturgii (zwłaszcza pamiętającym scenę z filmu do której się odnosi) tej i tak przejmującej ścieżce dźwiękowej.